(trąbienie słonia)
Przepraszam! To mój życiorys.
Jak widać, mam wieloletnie doświadczenie w występach na przyjęciach urodzinowych.
Przykro mi, nie potrzebujemy nowych klaunów.
Ale proszę pana, mam wprawę w wielu dziedzinach klaunowania.
Wliczając w to karciane sztuczki i robienie balono-zwierzaków.
Jestem też otwarty na uczenie się nowych rzeczy w pracy.
A co pan na to, żeby pana wystrzelić z armaty?
O kurczę... możemy spróbować.
Świetnie!
Gotowy?
Gotowy!
3... 2... 1...
(wystrzał i krzyk)
Nie potrzebujemy więcej cholernych klaunów!
(wrzask dzieci)